Regelmatig krijg ik de vraag: “Vind je het niet zwaar om te werken met mensen die worstelen, die vastzitten, die het moeilijk hebben?”
En elke keer is mijn antwoord hetzelfde: “Nee. Ik vind het prachtig. Want ik zie mensen. Ik voel/zie hun echte zelf, al is die soms lastig te waar te nemen of hebben ze die goed verstopt.”
Ik zie mensen in hun geheel. Niet alleen de delen die ze gewend zijn aan de buitenwereld te laten zien, maar ook die rauwe stukjes. De twijfel. De boosheid. Het verdriet. De pijn. De angst om niet genoeg te zijn. De schaamte en de schuld. En juist daarom vind ik iedereen die ik mag begeleiden fantastisch. Omdat ze (zich laten) zien. Echt laten zien.
Durf je kwetsbaar op te stellen
In de sessies komt er ruimte voor kwetsbaarheid. En dat is niet niks. Het vraagt moed om samen te durven kijken naar wat schuurt. Naar oude patronen die soms nog als een jas om ons heen hangen, terwijl we er al lang uitgegroeid zijn. Het vraagt kracht om je donkere kant (minder fraaie, of zelfs lelijke) niet te verstoppen, maar er nieuwsgierig naar te zijn. Wat maakt dat je je hiervoor schuldig voelt of zelfs schaamt? En het vertrouwen dat mensen hebben om die te tonen in mijn bijzijn.
Omarm je ‘lelijke’ kant
Wat ik zie, keer op keer, is dat mensen goed zijn zoals ze zijn. Echt goed. Niet ondanks hun schaduwkanten, maar ook dankzij die kanten. Want licht bestaat niet zonder donker. Wie alleen het licht wil omarmen, mist de diepte. En wie durft te kijken naar het geheel – naar het volle menselijke spectrum – vindt daar vaak zachtheid, begrip en verbinding.
En precies daar, in dat kwetsbare en eerlijke midden, ontstaat ruimte. Ruimte voor iets nieuws. Niet omdat iemand “gerepareerd” moet worden, maar omdat er iets mag verschuiven. Omdat oude pijn eindelijk gezien wordt, gevoeld wordt, doorleefd wordt. Om alles te integreren, te laten stromen. Omdat de verbinding met jezelf (en van daaruit met de ander) sterker mag worden.
Samenvattend
Dus ja, ik vind mijn klanten fantastisch!! Omdat ze mens zijn. Omdat ze durven te voelen. Omdat ze op reis gaan in een coachingstraject, samen of alleen, met alle stukken van zichzelf. En omdat ik de eer heb om een stukje mee te lopen op die reis.
geschreven mbt AI